ศูนย์การออกแบบและวิศวกรรมสำหรับระบบรางและระบบการขนส่งสมัยใหม่

เหตุผลและความจำเป็นในการจัดตั้งกลุ่มวิจัยเฉพาะทาง

จากปัจจุบันระบบการขนส่งทางรางและการขนส่งสมัยใหม่ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างมากซึ่งจะเป็นแผนการพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติในระยะยาวในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานการคมนาคมของประเทศเพื่อให้สามารถพัฒนาระบบเศรษฐกิจของประเทศให้เติบโตได้อย่างรวดเร็วเพื่อก้าวไปสู้ประเทศที่พัฒนาแล้ว ซึ่งปัจจุบันเทคโนโลยีระบบรางเป็นระบบที่นำเข้าจากต่างประเทศทั้งหมด ซึ่งทำให้ประเทศแบกรับภาระหนี้สินมากขึ้นทำให้เสียดุลย์การค้าและทำให้การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจต่ำ (GDP) สืบเนื่องมาจากกรมการขนส่งทางรางได้ขานรับนโยบาย “Thai First” ไทยทำ ไทยใช้ คนไทยต้องได้ก่อน เพื่อสร้างมาตรฐานระบบราง โดยใช้วัตถุดิบในประเทศ เพื่อสร้างศักยภาพ และสร้างมาตรฐานในงานระบบราง ทั้งในส่วนของรถไฟ และระบบไฟฟ้า เพื่อให้โครงการก่อสร้างต่างๆ ช่วยให้เกิดการหมุนเวียนมูลค่าทางเศรษฐกิจภายในประเทศ เป็นการลดใช้วัสดุจากต่างประเทศ สำนักเศรษฐกิจอุตสาหกรรม (สศอ.) ได้ร่วมศึกษาตั้งโรงงานผลิตรถไฟในไทย สำหรับพัฒนาเทคโนโลยี บุคลากร ลดการนำเข้า สร้างเม็ดเงินในประเทศเพิ่มขึ้นโครงการแนวทางพัฒนาอุตสาหกรรมรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน และอุตสาหกรรมเกี่ยวเนื่องในประเทศไทยที่ต้องการให้มีการพัฒนาระบบรางแบบยั่งยืน ดังนั้นจึงมองว่า หากกำหนดในทีโออาร์ว่าผู้ที่จะเข้ามาพัฒนาระบบรางในประเทศควรจะมีโรงงานประกอบรถไฟ สร้างคน สร้างงาน พัฒนาเทคโนโลยีในประเทศ” จากผลการศึกษาเบื้องต้นพบว่า ปัจจุบันประเทศไทยมีความต้องการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนขั้นต่ำ 400 ตู้ ขณะที่ รฟท. มีความต้องการหัวรถจักร 314 ตู้ รถขนส่งสินค้า 3,460 ตู้ และรถไฟฟ้าความเร็วสูง 1 สาย 42 ตู้ อย่างไรก็ตามหากมีการส่งเสริมอุตสาหกรรมผลิตและซ่อมแซมรถไฟในประเทศ โดยกำหนดให้มีการประกอบขั้นสุดท้ายในประเทศจะก่อให้เกิดการลงทุนขั้นต่ำกว่า 500 ล้านบาท สามารถซื้อรถไฟได้ในราคาที่ลดลง 1.7 หมื่นล้านบาท คิดเป็นจำนวนรถไฟ 6,000 ตู้ คิดเป็นค่าจ้างแรงงานกว่า 2,000 ล้านบาท นโยบาย Thai First คือ ไทยทำ ไทยใช้ คนไทยต้องได้ก่อน พิจารณาปรับระยะเวลาดำเนินการตามแผนพัฒนาอุตสาหกรรมระบบรางฯ ให้เร็วขึ้น เดิมได้กำหนดแนวทางการดำเนินงาน กำหนดเวลา และเงื่อนไขการพัฒนาอุตสาหกรรมระบบรางฯ ระหว่างปี 2563-2568 (6 ปี) ปรับให้เร็วขึ้นเป็นปี 2563-2566 (4 ปี) เพื่อให้ทันต่อความต้องการของภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาระบบราง เช่น ร.ฟ.ท. การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย และกรุงเทพมหานคร โดยใช้แผนระยะ 4 ปีในการจัดซื้อขบวนรถไฟประเภทที่ไม่ใช้เทคโนโลยีสูงมากนัก ขณะเดียวกันให้พัฒนาประสิทธิภาพอุตสาหกรรมระบบรางฯ ให้มีศักยภาพรองรับเทคโนโลยีขั้นสูงตามแผนเดิม รวมทั้งมีมติให้เสนอแผนดังกล่าวต่อที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) เพื่อให้มีผลบังคับในการจัดซื้อจัดจ้างเกี่ยวกับระบบรางของหน่วยงานภาครัฐ โดยจัดทำ Market Sounding เพื่อสำรวจความสนใจของผู้ประกอบการเอกชนที่จะลงทุนด้านระบบราง